- Στοιχεία αρθρογράφου
- Πρόσφατα άρθρα
Ο Σταύρος Βασιλάκης είναι Διαιτολόγος Διατροφολόγος απόφοιτος του Μεσογειακού Πανεπιστημίου.
Η αγκινάρα ανήκει στην οικογένεια των αστεροειδών και είναι θαμνώδες αγκαθωτό φυτό που ευδοκιμεί σε κλίμα χωρίς έντονο ψύχος.
Καλλιεργείται από τα αρχαιά χρόνια από την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και είναι ένα φυτό που άνηκε στους πλούσιους λόγω υψηλής διατροφικής αξίας.
Πώς μπορεί να καταναλωθεί η αγκινάρα
Από το φυτό είναι φαγώσιμο μόνο ο ανθός αφού καθαριστεί από το χνούδι και τα αγκαθωτά πέταλα-φύλλα.
Ο συνηθέστερος τρόπος κατανάλωσης είναι μαγειρεμένη βραστή ή ψητή και σε διάφορες περιπτώσεις ακόμα και ωμή.
Υποπροϊόντα αγκινάρας
Τα διάφορα μέρη της αγκινάρας που δεν τρώγονται προσφέρουν στην βιομηχανία πολλές επιλογές όπως:
- Από τα αρχαία χρόνια χρησιμοποιούσαν το άνθος και για την παραγωγή τυριών μέσω της πηκτικής ιδιότητας της κιναράσης
- Την δημιουργία αλεύρων
- Από τις ρίζες της αγκινάρας παίρνουμε την ινουλίνη που μπορεί να προστεθεί σε διάφορα τρόφιμα ως πρεβιοτικό
Με την αξιοποίηση της αγκινάρας και των υποπροϊόντων της, υπάρχει λιγότερο περιβαλλοντικό αποτύπωμα καθώς χρησιμοποιείται περισσότερο μέρος του φυτού και δεν αφήνουμε τίποτα αχρησιμοποίητο.
Διατροφική αξία
Η αγκινάρα είναι πλούσια σε φυτικές ίνες σε σημείο να καλύπτει το 40% των ημερισίων αναγκών μας.
Αυτό την κάνει ιδιαίτερα σημαντική στο κομμάτι των λαχανικών μιας και έχει πολύ λίγες θερμίδες (50 kcal ανά αγκινάρα).
Επίσης, περιέχει 2 γραμμάρια πρωτεΐνης ανά 100 γραμμάρια τροφίμου, κάτι το οποίο είναι ικανοποιητικός αριθμός για λαχανικό.
Τέλος, μια αγκινάρα περιέχει λίγα λιπαρά.
Αγκινάρα και βιταμίνες
Μια αγκινάρα είναι πλούσια σε βιταμίνη C, βιταμίνη Κ καθώς και φολικό οξύ.
Η περιεκτικότητα σε βιταμίνη C εξαρτάται και από τον τρόπο που θα μαγειρευτεί καθώς η C είναι υδατοδιαλυτή και στο βράσιμο έχει μεγαλύτερη απώλεια.
Από τις πιο διαδεδομένες πολυφαινόλες στην αγκινάρα είναι η κυναρίνη, η λουτεολίνη και το χλωρογενικό οξύ.
Οφέλη στην υγεία
Ηπατοπροστατευτική δράση
Μέσω της κυναρίνης, η αγκινάρα εχει ηπατοπροστατευτική δράση όπως επίσης συμβάλει στην απομάκρυνση τοξικών ενώσεων μέσω της χολής.
Μαζί με την λουτεολίνη, βοηθούν στην μείωση σύνθεσης χοληστερόλης στο ήπαρ.
Διαβήτης τύπου 2
Η αγκινάρα έχει χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη.
Μαζι με το χλωρογενικό οξύ που περιέχει, αυξάνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη και έτσι προσφέρεται προστασία για εμφάνιση Διαβήτη τύπου 2.
Γαστρεντερική υγεία και σωματικό βάρος
Η αγκινάρα είναι πλούσια σε φυτικές ίνες.
Ένα είδος αυτών τών φυτικών ινών είναι και η ινουλίνη που βοηθά στην πρεβιοτική υγεία του εντέρου αναπτύσσοντας την καλή μικροχλωρίδα του.
Ακόμα, έχει θετική δράση στο στομάχι προσφέροντας ευκολότερο κορεσμό. Μαζί με την πρωτεΐνη που περιέχει,καθώς και τις ελάχιστες θερμίδες της, βοηθά σε μια διατροφή απώλειας ή ρύθμισης βάρους.
Καρδιαγγειακά
Μια από τις δράσεις της κιναρίνης είναι να βοηθάει στην ρύθμιση της χοληστερόλης καθώς και της “κακής” χοληστερόλης στο αίμα.
Άρα, μακροπρόθεσμα βοηθά στην καλύτερη λειτουργία της καρδιάς.
Φαρμακευτική χρήση & συμπληρώματα με αγκινάρα
Η αγκινάρα, μπορεί να βρεθεί και ως συμπλήρωμα διατροφής.
Βοηθά την μείωση της “κακής” χοληστερόλης (LDL) και τις γενικής χοληστερόλης στο αίμα με αποτέλεσμα να προστατεύει και την καρδιά.
Επιπρόσθετα, έχει προστατευτική δράση στα κύτταρα του ήπατος το οποίο καθαρίζει από ουσίες.
Σε κάθε περίπτωση, πριν καταναλωθεί συμπλήρωμα διατροφής με αγκινάρα, είναι συνετό να ενημερώνεται ο ιατρός μας καθώς υπάρχουν και αντενδείξεις.
Παρενέργειες από την αγκινάρα
Σε άτομα που έχουν πέτρες στην χολή, το συμπλήρωμα διατροφής αγκινάρας μπορεί να επιδεινώσει το πρόβλημα.
Άτομα που πάσχουν από σύνδρομο ευαίρεσθητου εντέρου δεν πρέπει να καταναλώνουν αγκινάρες. Προκαλεί φούσκωμα, πρήξιμο, ή ακόμα και πόνο στην περιοχή του εντέρου. Σίγουρα, θα πρέπει να αποφεύγεται σε περίοδο έξαρσης της νόσου.
Σε περίπτωση φαρμακευτικής αγωγής με διουρητικά, δεν πρέπει να γίνεται ταυτόχρονη κατανάλωση αγκινάρας λόγω μεταβολής των ηλεκτρολυτών.
Το ιδίο ισχύει και στην περίπτωση αντιπηκτικής αγωγής λόγω της μέτριας βιταμίνης Κ η οποία μπορεί να επηρεάσει τον οργανισμό όσον αφορά την πήξη του αίματος.
