- Στοιχεία αρθρογράφου
- Πρόσφατα άρθρα
Η Νίκη Γκαλίτσου είναι Διαιτολόγος Διατροφολόγος με μετεκπαίδευση στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου σχετικά με την Ψυχολογία, την Συμβουλευτική και την Προπονητική Ζωής.
Οι ετικέτες τροφίμων είναι ένας συνοπτικός πίνακας στον οποίο περιέχονται σημαντικές πληροφορίες για το προϊόν και συνήθως βρίσκονται στο πίσω μέρος της συσκευασίας ή στα πλάγια.
Με νόμο που θεσπίστηκε το 2011, έγινε υποχρεοτική η αναγραφή της θρεπτικής επισήμνασης. Για την ακρίβεια, πρέπει να παρέχονται πληροφορίες τόσο για την ενέργεια όσο και για 6 θρεπτικά συστατικά με το ποσοστό τους να αναφέρεται ανά 100 γραμμάρια τροφίμου:
- ολικό/ κορεσμένο λίπος
- υδατάνθρακες
- σάκχαρα
- πρωτεΐνη
- αλάτι
Σε κάποιες ετικέτες τροφίμων αναφέρεται και η περιεκτικότητα των παραπάνω ανά μερίδα, η ποσότητα της οποίας πρέπει να αναγράφεται δίπλα. Στη συσκευασία αναφέρονται και τα συστατικά τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για να παρασκευαστεί το τρόφιμο.
Η σειρά με την οποία αναγράφονται τα συστατικά είναι εξίσου σημαντική καθώς η αναφορά γίνεται κατά σειρά βάρους με βάση την ποσότητα που έχουν χρησιμοποιηθεί.
Το πρώτο συστατικό είναι αυτό που υπάρχει σε μεγαλύτερη ποσότητα και ακολουθούν με τη σειρά τα συστατικά ως το τελευταίο που είναι αυτό που βρίσκεται σε μικρότερη ποσότητα.
Τι πληροφορίες μας δίνουν οι ετικέτες τροφίμων
Ας δούμε αναλυτικά τις πληροφορίες που μπορούμε να λάβουμε και πως μας βοηθάνε
να κάνουμε καλύτερες επιλογές.
Υδατάνθρακες
Οι υδατάνθρακες είναι η κύρια πηγή ενέργειας και αποτελούν το υψηλότερο ποσοστό πρόσληψης των συνολικών θερμίδων μέσα στην ημέρα (40-55%).
Στις ετικέτες τροφίμων, η τιμή των υδατανθράκων αναφέρεται αρχικά στο σύνολο τους και από κάτω προσδιορίζεται η ποσότητα των σακχάρων. Τα σάκχαρα είναι υδατάνθρακες οι οποίοι μπορούν να ανεβάσουν γρήγορα την γλυκόζη στο αίμα. Αυτή τους η ιδιότητα έχει συσχετισθεί με την αύξηση του βάρους και την εμφάνιση τερηδόνας σε παιδιά και ενήλικες.
Οι κατευθυντήριες οδηγίες για το πότε ένα τρόφιμο είναι υψηλό σε σάκχαρα και πότε όχι είναι οι εξής: υψηλά ποσοστά θεωρούνται τα 22,5 γραμμάρια ανά 100 γραμμάρια τροφίμου ενώ χαμηλά ποσοστά θεωρούνται τα 5 γραμμάρια ανά 100 γραμμάρια τροφίμου.
Ένα άλλο είδος υδατάνθρακα είναι οι εδώδιμες ίνες οι οποίες συνήθως αναγράφονται κάτω από τους υδατάνθρακες. Οι εδώδιμες ή αλλιώς φυτικές ίνες βοηθούν στην καλή λειτουργία του πεπτικού συστήματος και στην πιο ομαλή αύξηση της γλυκόζης στο αίμα.
Η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια τροφίμων συστήνει η ημερήσια πρόσληψη φυτικών ινών για τους ενήλικες να είναι τουλάχιστον 25 γραμμάρια.
Πρωτεΐνη
Η πρωτεΐνη είναι απαραίτητο θρεπτικό συστατικό για την ανάπλαση και ανάπτυξη των ιστών.
Οι πηγές της είναι τα όσπρια, το κρέας και τα γαλακτοκομικά και η αναγραφή της στις ετικέτες τροφίμων είναι υποχρεωτική. Τα ημερήσια ποσοστά πρωτεΐνης που χρειαζόμαστε κυμαίνονται σε διάφορες τιμές καθώς επηρεάζονται από τις ανάγκες και την δραστηριότητα του κάθε ατόμου.
Αλάτι
Η ποσότητα του αλατιού αναφέρεται σε γραμμάρια και η αυξημένη κατανάλωση του σχετίζεται με καρδιαγγειακά νοσήματα και εμφάνιση υπέρτασης.
Οι κατευθυντήριες οδηγίες για το πότε ένα τρόφιμο είναι υψηλό σε αλάτι και πότε όχι είναι οι εξής: υψηλά ποσοστά θεωρούνται τα 1,5γραμμάρια ανά 100 γραμμάρια τροφίμου και χαμηλά ποσοστά θεωρούνται τα 0,3 γραμμάρια ανά 100 γραμμάρια τροφίμου.
Διατροφικές ετικέτες και ΠΠΑ (Προσλαμβανόμενη Ποσότητα αναφοράς ενός μέσου ενήλικα)
Το ΠΠΑ είναι ένα σύστημα που έχει δημιουργηθεί ώστε ο καταναλωτής να μπορεί με απλό τρόπο να κατανοήσει τι ποσοστό της ημερήσιας πρόσληψης των θρεπτικών συστατικών καλύπτεται από την κατανάλωση του εκάστοτε τροφίμου.
Ως παράδειγμα έχει έναν μέσο ενήλικα που χρειάζεται ημερησίως 2000 kcal/8400 kJ και αναγράφεται σε όλες τις ετικέτες τροφίμων.
